บทที่ 10 อยากมีแบบนี้บ้างว่ะ
“นะ..หนูชื่อไอรินค่ะ”ไอรินตอบกลับ
“รู้ชื่อกูแล้วใช่ไหม?”
“ค่ะ”
“เค”หลังจากตอบกลับสั้นๆ ราชาก็ไม่ได้สนใจอะไรไอรินอีกเลย ส่วนคนตัวเล็กก็นั่งเกร็งสุดๆ อาจารย์คณะนี้ก็แปลก ทั้งๆที่รู้ว่าเธอเป็นคนต่างคณะแต่ก็ไม่ได้ดุด่าอะไร ปล่อยให้เธอนั่งฟังการสอนเกี่ยวกับเครื่องยนต์เครื่องกลที่แบบไม่เข้าสมองเลยสักนิดจนจบคลาสเรียน
“หนูไปก่อนนะคะพี่ๆ”
“เดี๋ยวครับน้อง”แอลเอ่ยรั้งเอาไว้ ส่วนราชาก็แค่มองเงียบๆ ดูว่าเพื่อนของเขาจะพูดอะไร
“ไหนๆพวกเราก็จะได้เจอกันบ่อยๆแล้ว เรียกพวกพี่ด้วยชื่อก็ได้นะ”
“ไหนลองพูดสิครับ พี่แอล”ไอรินได้ยินแบบนั้นก็หน้าร้อนผ่าวด้วยความเขินอายเล็กๆ ปกติเธอมีโมเม้นแบบนี้ที่ไหนกันล่ะ
“พะ..พี่แอล”ไอรินพูดด้วยน้ำเสียงและท่าทางที่ประหม่า แต่เธอคงไม่รู้เลยว่าตอนนี้สองแฝดกำลังมองด้วยความเอ็นดูมากแค่ไหน
“ดีมาก น่ารักจัง”แอลยกมือขึ้นลูบหัวไอรินด้วยความเอ็นดู เอาจริงๆก็รู้สึกสนใจมาตั้งแต่ตอนเจอครั้งแรกแล้ว ไม่คิดเลยว่าจะโดนเพื่อนรักฉกไปเสียก่อน ไม่งั้นเขาคงรุกจีบเธอแน่ๆ แต่อีกฝ่ายไม่รู้เลยว่าตอนนี้กำลังมีคนมองอย่างไม่สบอารมณ์อยู่
“โอ๊ยไอ้เวร! เจ็บนะเว้ย!”แอลโวยลั่น มือที่ลูบหัวของไอรินสั่นระริก ฝ่ามือมีความแดงเนื่องจากโดนราชาหยิกที่หลังมืออย่างแรง
“ชอบลวนลามตลอดนะมึงอ่ะ”ใบหน้าหล่อพูดด้วยใบหน้าเรียบตึง แอลก็ถอนหายใจออกมา
เพื่อนเขานี่มันหึงแรงเสียจริง!
“โทษๆ”
“กูแค่เอ็นดูน้องเขาเฉยๆ เดี๋ยวกูกับไอเอซไปรอที่โรงอาหาร มึงก็รีบเดินไปส่งแฟนมึงและตามมาแล้วกัน”แอลพูดขึ้นก่อนจะกอดคอเอซเดินออกไป ราชาก็ยืนนิ่ง เขาไม่ได้จะต้องการเดินไปส่งยัยแว่นนี่เสียหน่อย จู่ๆมาบังคับกันเฉยเลย
“หนูเดินกลับเองได้นะคะ”ไอรินกระพริบตาปริบๆ เงยมองราชาที่ทำหน้าเรียบเฉย เอาจริงๆก็อยากให้อีกฝ่ายเดินไปส่ง ไม่รู้หรอกว่าทำไม รู้แค่ว่ายังไม่อยากแยกจากเขาตอนนี้ก็เท่านั้น
สายตาคมมองร่างบางที่พูดแบบนั้น แต่ดวงตาของเธอผ่านแว่นกรอบใสกำลังส่งสายตาอ้อนวอนมาอย่างหนัก อยากให้เดินไปส่งก็บอกสิ จำเป็นจะต้องทำหน้าอ้อนแบบนั้นด้วยรึไงกัน
“มึงอย่าทำหน้าอ้อนตีนไอริน”ไอรินถึงกับหน้าถอดสี ริมฝีปากบางเบะคว่ำเมื่อความอ้อนของเธอใช้ไม่ได้ผล ก็นะ สภาพอย่างเธอจะไปน่ารักน่าเอ็นดูอะไร ก็แค่ยัยแว่นธรรมดาๆคนหนึ่งเท่านั้น
เอาจริงๆก็อยากรู้เหมือนกันว่าเวลามีแฟนและได้มีโมเม้นแฟนเดินไปส่งที่ตึกเรียนมันเป็นยังไง ถึงแม้จะเป็นแฟนกันปลอมๆก็เถอะ แต่ดูจากหน้าตาเถื่อนๆของเขาแล้ว เธอนี่โง่จริงๆ จะไปหาความหวานอะไรในตัวผู้ชายแบบนี้กันล่ะ
“งั้นหนูไปก่อนนะคะ”ไอรินพูดเสียงหงอย เธอมองใบหน้าหล่อเล็กน้อยก่อนจะเดินห่อไหล่คอตกออกจากห้องเรียนไป แต่เหมือนฟ้าดินจะยิ่งตอกย้ำเธอเหลือเกิน เพราะตามทางเดินกลับเต็มไปด้วยคู่รักที่กำลังกระหนุงกระหนิงกันเต็มไปหมด
“วันนี้เลิกเรียนแล้วไปเดทกันนะครับ”
“งื้อออ ได้ค่ะรุ่นพี่><”
“ชิ๊~”ไอรินเอ่ยสบถเบาๆ เดินเตะลมอย่างหมดอาลัยตายอยากและคิดว่าเธอกับราชาก็แค่แกล้งเป็นแฟนกันเท่านั้น ไม่ได้เป็นคู่รักจริงๆกันเสียหน่อย แต่ทว่าในระหว่างที่กำลังคิดอยู่นั้น
หมับ!
“อ๊ะ!..พะ..พี่ราชา?”ดวงตาสวยเบิกกว้างเมื่อจู่ๆราชาก็มาปรากฏตัวอยู่ข้างๆพร้อมกับอะไรบางอย่างหนักๆที่พาดทับมาทางเธอ พอหันไปดูก็พบว่าเป็นมือของเขาที่กำลังโอบไหล่เธออยู่ รอยยิ้มของไอรินปรากฏขึ้น หันไปมองราชาอีกครั้ง ซึ่งอีกฝ่ายยังคงทำหน้าเรียบเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“แก นั่นมันพี่ราชา”
“กำลังเดินโอบไหล่มากับสาวด้วย เดี๋ยวนะ! นั่นคนในคลิปป่ะ!?”
“สรุปทั้งคู่เป็นแฟนกันจริงสินะ โหยยจะบ้า! ขนาดเดินโอบไหล่มากับแฟนทรงพี่แกยังเถื่อนได้ใจ!”
“ฮื่ออ อยากมีแบบนี้บ้างว่ะ! ถึงภายนอกจะดูเถื่อนแต่หวานกับแฟนมาก!”
ไอรินได้แต่ยิ้มกรุ่มกริ่ม จากที่ไม่เคยมีตัวตนมาตลอด3ปี มาครั้งนี้ดูเหมือนว่าเธอจะกลายเป็นที่สนใจของคนทั้งมหาลัยจริงๆ หลังจากนั้นไอรินก็จมอยู่กับโมเม้นความฟินของตัวเองโดยมีสายตาของราชาเหลือบมองดูอาการอยู่เรื่อยๆ เห็นเธอเดินไปยิ้มไปไอเขามันก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดูเช่นกัน
